ในสมัยก่อน  ตอนที่สัตว์ต่าง ๆ ยังไม่รู้จักกันและกันดี  ต่างลงความ

เห็นกันว่า  “หนอน”  เป็นสัตว์ที่น่าเบื่อที่สุด   อาจจะด้วยรูปร่างลักษณะ

ของมันก็ได้  ที่ทำให้สัตว์ต่าง ๆ ไม่พึงพอใจ  ไม่อยากสนใจ  ไม่อยากเข้าใกล้  และไม่อยากเป็นเพื่อนมันซักตัว

           “หนอนน่ะเหรอ   เป็นสัตว์ที่ขี้เกียจที่สุดเท่าที่ฉันเคยรู้จักมาเลย”  ความเห็นของมด

            “หนอนน่ะเหรอ   ช่างยืดยาดอืดอาด  น่ารำคาญเป็นที่สุด”

 ความเห็นของแมลงปอ

             “ขี้ริ้วขี้เหล่  ไม่มีเสน่ห์เอาเสียเลย”  ความเห็นของแมลงทับ

             “ตัวเล็กอ่อนแอ” ความเห็นของนก

             “ตะกละ”  ความเห็นของตั๊กแตน

             สรุปว่าใคร ๆ ต่างไม่เห็นข้อดีของมันสักข้อ

             กระนั้น เจ้าหนอนตัวอ้วนอุ้ยอ้ายของเรา  ก็ไม่เคยนึกน้อยใจในวาสนาแต่อย่างใด

             ทุก ๆ ครั้งที่มันเจอเพื่อนสัตว์อื่น ๆ มันก็ยังยิ้มทักทาย เหมือนว่ามันจะไม่รู้เอาเสียเลย  ว่าไม่มีใครสักตัวที่ชอบหน้ามัน

             มันรู้สึกอยู่ในใจว่า  ตัวมันนั้นไม่ได้เป็นอย่างที่ใครเขาว่า 

“ภายในตัวฉันนี้  มีอะไรมากไปกว่าที่ฉันรู้”    

             แต่คืออะไรนั้นเจ้าหนอนเองก็ไม่อาจทราบได้

             และแล้ววันอันน่ามหัศจรรย์ก็มาถึง

             วันหนึ่งในฤดูร้อน  ฟ้าปลอดโปร่ง  อากาศสดใส  หลังจากที่หลับใหลเป็นเวลาแสนนาน  พอตื่นขึ้นก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างติดหนึบอยู่ที่หลัง  พอลองขยับดู  มันจึงรู้ว่านี่คืออวัยวะอันใหม่ของมัน  ขยับดูอีกสักสองสามครั้งมันก็เริ่มเข้าใจ  ว่านี่คือสิ่งที่เรียกว่า “ปีก”

              ทว่า ปีกที่เห็นนี้  นับเป็นปีกที่สวยที่สุดเท่าที่มันเคยพบ

               พอขยับจนเริ่มจะเคยชิน  ปีกอันงดงามนี้  ก็พามันขึ้นท้องฟ้าไปไกลแสนไกล

               เมื่อสัตว์ต่าง ๆ ได้พบเห็นกับสัตว์ชนิดใหม่นี้  โบยบินตัด

ท้องฟ้าคราม  ต่างก็พากันตะลึงในความงามอันน่าฉงน 

                พวกมันต่างลงความเห็นกันว่า  นี่คือสัตว์ที่งดงามที่สุดเท่าที่พวกมันเคยพบมา

                “เป็นสัตว์ที่ดูคล่องแคล่วที่สุด”  ความเห็นของมด

                 “เป็นสัตว์ที่มีการเคลื่อนไหวพลิ้วสวยงาม” ความเห็น

ของแมลงปอ

                  “เสน่ห์รันจวนใจจริง ๆ”  ความเห็นของแมลงทับ

                  “บอบบางน่าทะนุถนอม” ความเห็นของนก

                   “ผอมเพรียว”  ความเห็นของตั๊กแตน

              ต่อมาอีกไม่นานเหล่าสัตว์ก็เริ่มสงสัยกันว่า  เจ้าหนอนตัวอ้วนนั้นหายไปไหน

                แต่พวกเขาก็เลิกสนใจ  สัตว์น่าเบื่อ  ตัวนี้ไปไม่ช้า

                เวลานี้ใคร ๆ  ต่างก็กล่าวขวัญถึงสัตว์พันธุ์ใหม่  ที่บินเบิกบานงดงามอยู่บนท้องฟ้า

                พวกสัตว์ให้ชื่อแก่สัตว์อันน่าฉงนนี้ว่า “ผีเสื้อ”

               ไม่มีใครรู้เลยว่า  แท้ที่จริงแล้ว  ผีเสื้อตัวเดียวกันนี้  ก็คือ

เจ้าหนอนตัวอุ้ยอ้ายนั่นเอง