ในวันที่ฝนตกซา ๆ  ฝนได้ตกลงไปบนใบบอนใบหนึ่ง   แล้วหยดน้ำก็กลิ้งไปกลิ้งมาบนใบบอนอยู่อย่างนั้นดูเริงร่าสนุกสนาน

มันค้นพบด้วยตัวของมันเองว่าเมื่อฝนตกลงมาที่ใบบอนเม็ดหนึ่ง  และหากมันไปรวมตัวกับเม็ดฝนนั้นมันก็จะตัวใหญ่ขึ้น  เมื่อรู้เช่นนี้มันจึงคิดในใจว่า  “เอาล่ะ  ฉันจะต้องตัวใหญ่  ฉันจะต้องตัวใหญ่”

เมื่อเม็ดฝนตกมาทางนั้นมันก็กลิ้งตัวของมันไปทางนั้น 

แล้วตัวมันก็ใหญ่ขึ้น

เมื่อเม็ดฝนตกลงมาทางนี้  มันก็กลิ้งตัวของมันไปทางนี้ 

แล้วตัวมันก็ใหญ่ขึ้นอีก

เมื่อฝนตกลงมาทางโน้น  มันก็กลิ้งตัวของมันไปทางโน้น 

แล้วตัวมันก็ใหญ่ขึ้นอีก

เมื่อฝนตกลงมาทางนู้น  มันก็กลิ้งตัวของมันไปทางนู้น 

แล้วตัวมันก็ใหญ่ขึ้นอีก...โอ้โห!

แล้วเมื่อตัวมันใหญ่ขึ้นมาก  มันก็หนัก  จนใบบอนรองรับ

ตัวมันต่อไปไม่ไหว

ดังนั้นมันจึงร่วงลงมาสู่พื้นดิน  และเมื่อตกลงสู่พื้น 

หยดน้ำใหญ่ก็แตกกระจายออกเป็นหยดน้ำน้อย ๆ ทันที